Za sto dni matura!

Uczniowie „Branżówki II Stopnia” Szkoły Da Vinci wraz z nauczycielami bawili się na studniówce.
Z samej definicji taki wieczór jest zawsze piękny – ale ten był wyjątkowo piękny  
Chcę podziękować i pogratulować wszystkim uczniom, a zwłaszcza tym, którzy wzięli na swoje barki organizację. Zaczęliśmy od tradycyjnego poloneza. Tu nasze uczennice – niejednokrotnie mistrzynie fryzjerstwa czy wizażu – wyglądały pięknie. Nie chodzi tylko o suknie, ale ten profesjonalny „sznyt” wyrafinowanej elegancji – gratulacje   I wasi partnerzy – tacy młodzi, a jednak dostojni, z elegancją towarzyszący na parkiecie. Klasa Panowie!
Choreografia poloneza piękna, a wykonanie znakomite… I ta cudowna niespodzianka, kiedy po zakończeniu poloneza rozbiegliście się po sali porywając jeszcze raz do poloneza wszystkich nauczycieli! Kiedy to Wy na chwilę byliście naszymi nauczycielami i przewodnikami uczącymi stawiać kroki w niełatwym tańcu! A przecież wyszło znakomicie. Dziękujemy za taką cudną chwilę tradycji!

I jeszcze jedno. Moja studniówka była… pół wieku temu. Świat obyczaju studniówkowego zmienił się ogromnie. Ale Wy, drodzy uczniowie, znaleźliście sposób na przeniesienie jednej z ważnych tradycji do współczesności. W moich czasach studniówkowicze, ale i nauczyciele czekali na tak zwane „Echo”, kiedy to przyszli maturzyści, często zza kurtyny wygłaszali wszem i wobec swoje opinie o dyrekcji swojej szkoły, o nauczycielach. Była to i satyra i ciepłe słowa, ale też uszczypliwe uwagi uczniów. Takie niepisane prawo ucznia do zabawy, kosztem nas stających na piedestale belfra.

Ale uczniowie Szkoły Da Vinci swoją „psychoanalizę profilu zawodowego i osobowego” wręczyli nam w formie pamiątkowego pisma! Jestem pod ogromnym wrażeniem wnikliwości waszych obserwacji, poczucia humoru, literackiego taktu i umiejętności balansu pomiędzy satyrą a krytyką. To mistrzowska umiejętność i zdaliście ten egzamin celująco – i ja, dyrektor, wzruszony i rozbawiony do łez zawieszę swoją „psychoanalizę” na ścianie pamięci gabinetu dyrektora i będę się nią chwalić każdemu, a zwłaszcza wizytacji kuratoryjnej!

Kochani – najprzyjemniejszy egzamin w naszej szkole zdaliście celująco!
A teraz czas na te pozostałe – będziemy trzymać za was kciuki aby poszły wam równie znakomicie!

Dumny, ale i „ubawiony po pachy”
dyr. Roman Drozd